دربارهء ( 1 ) فلسفهء زهد چند چيز مىتوان گفت : 1 . ايده و هدف اسلام اين است كه مردم بيايند به اين دنيا و نعمتهاى دنيا را ببينند و استفاده نكنند ، زيرا اينها همه شر است ، اگر فرضاً براى بدن مضر نيست براى روح و آخرت مضر است و آنچه براى آخرت مفيد است عبادت است كه مستلزم زهد و انزواست . بديهى است كه اين فلسفه خلاف اين اصل است كه قرآن كريم مىفرمايد : * ( هو الذى خلق لكم ما فى الارض جميعاً ) * ، يا : * ( قل من حرّم زينة الله التى اخرج لعباده . . . ) * 2 . اينكه رعايت مساوات و ايثار بشود * ( ( و يطعمون الطعام على حبه . . . ) ) * . مخصوصاً وظيفهء رهبران و مقتدايان اين است كه خود را به ضعفة الناس تطبيق دهند . داستان امير عليه السلام و عاصم بن زياد ، داستان وحيد بهبهانى و پسرش آقا محمد اسماعيل . 3 . اينكه هدف سبكبارى و سبكبالى باشد : * ( كان رسول الله خفيف المؤنة ) * . تعلقات از تحرك و چابكى و تصميم مىكاهد . آدمى كه هزار چيز به خود بسته است نمىتواند پرواز كند . آدم با لباس نمىتواند شناورى كند . چه خوب گفته است اثيرالدين اخسيكتى : در شطَّ حادثات برون آى از لباس كاوّل برهنگى است كه شرط شناور است 4 . اينكه هدف آن چيزى باشد كه شيخ در نمط نهم اشارات گفته است . شيخ مىگويد : المعرض عن متاع الدنيا و طيباتها . . . بعد مىگويد : الزهد عند غيرالعارف معاملة ما كأنه يشترى بمتاع الدنيا متاع

--> ( 1 ) [ از اينجا تا محل ستاره در صفحهء بعد مطالبى است كه در نسخهء اصل دستنويس بر روى آنها يك خط طولى كشيده شده است . علت خط خوردگى به احتمال زياد مورد استفاده قرار گرفتن اين مطالب در جاى ديگرى بوده است . نظر به اينكه به حذف اين قسمت از طرف استاد يقين نداشتيم ، با بيان اين توضيح به درج آن مبادرت ورزيديم . ]